Lou filh quë al mounto
da valade luënhe
Për sërchà la vìo
dë soun jouve amour

Së séto quiét dapè
Dë 'no rocho vìëlho
E al sënt carcozo
quë al së sò pa spiëgà

 

Sërè quëst'aouro fino
dë mountanhe aoute
Sërè la vùëlho sano

dë viscà lou fùëc

 

Sënte parlà la modo

e beoure dë vin la séro

Ou mèc l'avè damonco

dë carque vìëlh valour

 

Chazal strëmò lhi countën
dë ën tëmp pa counisù
Dë ën viage soun la storio
dë lon quë ëncùe sén nous

 

Ma fin quë l'aigo i calo,
Fin cont i chai la neou,
Ou lou soulélh al mounto,
ou calërè la nùëch

 

Mare Tero i parlo,

sëmëlho di a lou filh:

"Mi siou lou fol troubaire
quë al ri, al piouro e al chanto

E siou toun nom, ta vito,
ta fëmmëno jouve amour
E siou lou tëmp quë al vai

e quel quë al vënërè."