Tramés n'eschalìn e l'àute

'nans d'la boutéga

'ntoùn tu Vìgi te setàves

coùra avìes pausà la toùa cabassà,

na bela marguerìta i es spounchà.

'Sméa en miràcoul

'n sènh, 'n bel ricòrd;

lou mas de marguerìtes

daquéle d'la camamìa,

da coùra tu te ne sis

anà via per sémpre,

sénsa àiga, né tera, né liàm

a lés crissù

per ricourdàr a tùchi

es toùes virtù.

Marcelìna, Angelina, Bràjou

tùchi l'an beicà e an dìch:
- 'smea 'càra 'd véire

Vìgi aquì setà. -

E còsa d'àute mìei que 'n fioùr,

pichòt e semplice coùme éres tu,

pòl ricourdàr a nousàuti

es toùes virtù?

Ma 'n brùt joùrn fòrse quarcùn

que te counissìa nen,

que venìa da dalùenh,

que soubìa nen

que tu te setàves sèmpre aquì

a far la toùa fumà,

a chantàr la toùa chansoùn

tùchi i matìn,

qui noùs jutàva a vìnce

i nòstri sangrìn;

fòrse na màn fourestiéra

ia pourtà via lou bel bouquet

e ia schancà es réis

que arubàven scàise fin 'sla via,

sénsa soubér que aquéla marguerìta

ì rapresentàva per nousàutì

la toùa vìta!

Ma la fede, la bountà

la toùa semplicità an nen cedù:

l'an dòpou, 'n pau pù 'nlai

n'àuta bela marguerìta i es crissù.

Oh fourestìe que vené issi chapùi

per far na spassegiàda,

per piar 'n pàu d'aire bòn,

avé respét de tout lònque 'ncountré:

des nòstes càses, des guìses,

des vòutes, des feniéres

e ànque de na fioùr!,

perqué toùtes còses an na stòria,

perqué toùt rapresènta

per nousàuti en car ricòrd

di nòsti vìei

que soùn scàise tùchi mòrt!.