di Rosanna Bonino

l° Premio Sezione Storie della tradizione

Na  viro a Son Roc y ero na Merlo ca subiavo, subiavo ... L'e passa la Vourp e y a dit : -Oh, Coumare la Merlo, co l'eve ca subieve tont?-

-A te lu diu gnin!- e la Vourp -E dimlu, e dimlu!- Tont l'à fet fin ca y l'à fet dìi.

La Merlo l'avio catr bei merlat.

A louro la Vourp y a dit:-Escout-me, va a sercaye da mingìà, mi tie beicu ca gnun ti touche-

La Merlo l'è partio a sercaie la becaa. Couro l'è arubà al nì la Vourp y-si ero mingià tuit catr.

Celo s'è buca a piurà ... a piurà...

Y paso da lì Coumpaire Tabacc e i di:-Ohi Coumare la Merlo, che mai pioureve parei?-

- Saveisi, l' àviù catr bei merlat, y è aruvà la Vourp e y a minjèe tuit. Houro se gnin ma vendicame.-

E Coumpaire Tabacc y a di t:-Sa me feve mingìà e beve e grignàa ben, mi-u-vendicu! - L'on fet countrat e sun partìe.

Per la vio dal Sominteri passavo Magno Nuio de Barbo Toumà, ca portavo disnà ai siòu (falciatori); l'avìo na cavagno  pieno de robo. La Merlo y e aruvà sla testo e a la taca a spitasià:

TAC... TAC ... TAC ...

e celo disìo - Oh countac, se te ciapu te masu! - e la Merlo TAC . .. TAC... TAC ... findi ca i a sciancà l'escuffio.

Magno Nuio l'à mac pi pusà la cavagno, l'à pià en bastun e i a curùo après. Compaire Tabacc l'è aruvà à la cavagno e l'à duberto, y ero ogni sort et ben d'Iddiu, cujete, salam, fritàa.

Magno Nuio l'è tournà arè l'à vist la cavagno voido e l'è mac pi courso a ca a preparà caicos d'aut.

Coumpaire Tabacc l'ero ben pien, alouro la merlo y a dit:

-Heuro ven cun mi!-

Sun endet a vio de Carài, y ero due vinatè cun la barocho e i butài.

La Merlo s'è setà s'en butal e l'à coumencà a sbecasialu.

En vinatè l'avio un bastun, s'è virà, y a tirà en crep a la Merlo, ma l'auto lesto s'è merà. Al butal s'è crepà, al vin curìo ente i ruvele. Compaire Tabacc l'è aruvà e l'à tacà a beve ... a beve ... fin ca l'è stet ciuc ma en crin. Ouro tucavo encò falu grignà ben.

I y eru tre pare (frati) ca calavu da Vinay per andà a Cuni a fa i esercizi. La Merlo l'è vulà s'la test a un e la becavo: TAC ... TAC ... TAC.

Pi cel s'arparavo pi celo picavo, fin ca un di tre l' à pià en bastun per picò la merlo.

Y a tirà en crep en testo al pare ca l'à campà en terro; l'ont mac pi pià e cugià en la riveto de Carote e sun cours a sercà en medic. Coumapire Tabacc l'avio vist tut e grinhavo, grinhavo...

Houro ca l'avìo ben mingià, ben bevù, ben grinhà, Coumpaire Tabacc l'à dit a la Merlo:

- Mi vun cugiame ente al Valun de Putiete al fountanass e pareissu d'esse mort. Ti a lu dies a la Vourp ca mi sun mort.-

E parei l'ont fet.

La Merlo l'à coumencà a subià... a subià... Aruvo la Vourp e i dì: -Ohi Coumare la Merlo, che mai conteve tont?-

- A lu diu pà pì, l'autro viro m'ave mingià i merlat !

U lu diu pas ca al fountanass y è Coumpaire tabacc mort!-

Couro la Vourp l'à savù lò, l'è mac pi scapà e l'è courso ente al Valun de Putiete.

Là y ero Coumpaire Tabacc arves en terro. La Vourp s'è campà per murdilu e cel l'è sautà sù, l'à pià per la tripo, y la strensìo e braiavo:

-L'AS MINGlÀ I MERLAT ? CAGH-IE TUIT CATR!-

-L'AS MINGIÀ I MERLAT? CAGH-IE TUIT CATR!- fin ca si à fet sale tuìt catr.

Parei la merlo l'à avù i merlat, Coumpaire Tabacc l'à ben mingià, ben bevù e la Vourp, malheuruso, l'è steto a tripo voido.