Jirant lu munt vees tante d'aqles mines, e... tante s'ezmeun! Ca pyase gardo de ren pyar ûn per l'awte. Belo qarqûn q'ezmeo - qe diuqu - a tun payre u a ta sore... arzigete en pau a tratai bu d'qunfidenso...., t'arnefiun. E aqo es pa bel! Es myei restar sla suo.

Buqò sent en pau aqo q'es arûba a dûi frayre d'isi, q'erun ana a travayar prilai a Niso, ma ûn disai e l'awte dilal d'la Vilo. En bel jurn s'trobun en pyaso Maseno.

Es sun jo vist da dalweñ ma, ma suben, n'a tanti aze qe s'ezmeun. «Ezmeo mun frayre» penso ûn. «A da ese mun frayre Pit» di l'awte ent'ele meme. Arûbun jo a dûi pas e enqalun enqa ren a beyqase dezjena, Ma lu pû vyei ca qe muste sun ana a travayar prilai - a Niso, ma ûn disai e l'awte dilay d'la ql'aqi es-pe propi sun frayre!

V: Me zmeo jo d'avevus vist... (fai lu pû vyei)

J: Me zmeo qo mi- (respont lu pû juve)

V: Qi eylo vosto mayre?

J: Mario!

V: Ste'ma la mio! E qì eylo voste payre?

J: Matiu!

V: Ste'ma lu miu! Ma dizeme en pau, qante cabres aveu vus?

J: Trentodues e lu buq rus!

V: Ste'ma nus! Be vai... tucense isi la man, syen frayre!

E sun intra ent'en bistro a bewse en qasûl, ben quntent d'esese enqa arqunuysû.

Ero ne zmano qe s'veiun ren.