Na vira achì d sut, per la via che munta ar Guré, na mèrla avia fait la niàà. La vurp ch'era pasàà d'achì l'à vista e y à dit: « Thö, la niàà l'as faita trop auta, bas - la un poc pì giü, desnò caicün t'i pia í merlot, scout - me mi ch't mustu bèn! ». La mèrla fola à meiràà la niàà 'sna rama un pò pì basa, che tuciava scai n téra. La vurp s'è strumàà pr'achì dapè e, cura la mèrla è nàse sercàà da mengiàà, y à mengiaa tüit i merlot.

La mèrla cura è arivàà s'è tacàà à piuràa e a dit: « Tin tin, t fazarèi rumiàà i mè fietin! ». Alura y è anàà dar cian-bocc e y à dit: «Sö tü m'en fas pà dar mal, mi t fau mengiàà un buon disnàà e beue bèn! ». Lu cian - bocc y à respundü: « E no ch't fau pà dar mal, di - mé mac dunda pöi bèn mengiàà e béue! ». La mèrla alura l'à menàà ar porti d Gian Daréé e y à dit: « Spèta isì, e surés cuntènt! » Npò aprés y à muntàà na frémma dar Gurà Sutan che purtava da mengiàà à y omme che siàn 's l'Arp. Y avia na bèla tundinagna d pulènta s'la testa, e la mèrla à tacàà à balariniàà sar tundin. La frémma per fala anàà via à puzàà lu tundin en tèra, ntà che mèntre y à arivàà lu cian-bocc ch'à tut mengiàà. La frémma à tacàà a criàà: « Brüta et na mèrla, eura vènta mai c'vugne à cà, fàà d'auta pulènta, s't ciapu t'encaminu! ».

La mèrla en tar mèntre à dizia al cian-bocc:«Véés, eura as bèn mengiàà, eura spèta en poc, e beuarés bèn...! ». Encòi y omme ménen lu vin per lu preire, d'isì à un poc y arrivén, tü istà mac achì trancuil e ten - te prunt ».

En poc aprés y an sentü vnìì n ciarus e la mèrla è muntàà s'la riva.

Cura lu ciarus è istàà da mira y è sautà s'n butal e y à tacà à sautariniàà.

N'omme s'è viràà e y à dit: « Che diau fas achì su sar butal, vos pà gnanca tastàà lu vin eura...! ». e cun en paluc y à casàà n' crèp per fala nàà via.

Chié è scapàà e lu crèp à schiapàà lu butal. Lu vin à tacàà à culàà en tèra e lu cian-bocc ch'avia tut sentü à curgü su e l'à bèn bugu...

Alura y à ciamàà à la mèrla: « Brava - tü, m'as fait bèn beue e bèn mangiàà, eura cò vos c't fassa en paga? » e la mèrla: « Eura và mac cugiate, t'arpauzes bèn e pèns-ye nèn...». Chièl è anàà per la via dar Cunièt, s'è cugiàà et-sut à n fraisse, e a forsa c'l'era ciuc à tirava t pèt c campàn arvèrs.

La vurp che pasava en pò et-sut à sentü na fiairögna parèi è vungüa su, pensand c fès carcoza d'acò mars da mengiàà. Y arriva achì, y è lu cian-bocc arvèrs c fíéirava ma n liaméé, y à pensàà et mengialu.

Y à casàà na murdagna en na ciamba d darré e chièl s'è desviàà, a l'era encò en pò ciuc e à s'è arviràà sècc: «Brüta béstia, eura d gavu d'achì... » y è vulà acol e a l'à masàà. La mèrla s'ar fraisse grignava:«U aviu dit ch'i rumiaves i mè fièt ».

 

Dalmasso Eliana -RITTANA- Val Estüro

 

NOTA:

"CC" in fine di parola=suono dolce della "C"

"C" in fine di parola=suono duro della "C"