franco-provenzale
Boundì a tuiti! Vou dounou lou binvunù ënt ëstou viajou a la descuvèrta. Mè sëi Mërguitta, Guitta peur lh’amis, ‘na fìi dël Valadë ëd Lën é j’ai dizieut an.
Sëi aouta ën métër é sesantésinc é seui pitò mairi. J’ai lh’ouvëi maròn é li chëvéi ou sount biount….sëi biounda ‘me ‘na rista. Li cheuvéi ou sount lounc é ris.
J’ai lou mouërou quitì è riount, lou min nas ou i ëst nhint lounc, ën poc pountù.
J’ai la bouchi a to lh’ënvèl carnous é can quë sëi souridénta ès véiount tout’ ël deunt biènchë é bin alineaië (j’ai butà l’aparéquio për ël dënt, da quitiva!).
D’ëd solit sëi alègra, ëm piait vivri ënt un ambiènt natural é, parèi ‘me tènti ëd nouzaoutri, ëm piait gro la coumpanhì ëd li più aléguër ëd lh’amis. Ëm viéstou a mia manèri sènsa vardà gro la moda é li coulë qu’ëm piaiount ëd più ou sount lou rous, lou biënc é lou bio.
Studiou é ënt ‘oou tèn libeur ëm piait lèzri, alà a spas, ma più ëd tout ëm piait fa fèsta avé li min amis é ël mie amizë. Da ën po ëd tèn, ëm dilètou gro ad alà a balà li bal trëdisiounal dël valadë o cou vinhount da l’aoutra part dël mountanhë.