Tanti an pasà, lou bërgeiroun (l'ero lou jouve qu'lâ famillha paizana dë l'Albaréo 'd Ruclarét chërchàvën për pourtâ â paise 's dâ "Bôc ëd l'Alo" lâ bestia 'd la meizoun) a 's preparavo për la fèto ëd mezòout. Quê journ, él al aourìo la journâ toutto p'r él e a 's sërìo pilhà la briggo 'd dire a soun patroun: «Anà voû larjâ lâ bestia a moun post». L'ero ën efèt tradisioun qu' lou patroun â cambiése soun rolle, d'vëntant sërvitour e, pilhant lh'ordre da soun "bërgeiroun", â pourtése sâ bestia â paise përmëtënt a soun jouve sërvitour d'anâ a goddre-se òoub sî amîs ës la bello platto d' Laz Arâ.
Cant dounco l' ê aribà lou journ 'd mez-òout, lou bergeiroun a s'ê lëva pi tart qu' d'abituddo e aribant ën cuzino al à troubà la taoulo prounto për lou deigeun.
Per quê jour, sa patruno, ënvecche d' la poulento qu' d'abituddo â mingiavo ooub 'd lait trënchà, i lh'avìo preparà un boun café â lait ben sucrà ooub ëd grîsin chëtà lou journ prim, cant ilh' ero anâ â Prìe e, cozo raro për qu' lî tëmp, ëdcò uno groso scàttoulo 'd galëtta dousa. Notre zheun' omme, aprèe aguê fait ounour a lâ bouna coza, a 's fai sû l'us. Sout, ën la charieron qu'paso tra lâ meizoun, la lei ero-sî socchou qu' l'atëndìën ooub lâ boccha 'd bôc a la man. «Sü Cazimir» (l'ero soun nom) - li dìën sî amîs - ven ooub noû a la Partiero, nou van fâ uno bello partìo a lâ boccha» (la Partiero l'ê lou post dount dapé a la fountano s'riunìën, la neuit aprèe sino, lh'Arbarin per fâ la fumâ e la chacharaddo, prim d'anâ durmî).
Notre Cazimir alouro â mando a soun patroun d'li preitâ lâ boccha d'la famillho e, cant a laz à agùa, â callo lh'eichalìe e s'unî a la trouppo qu'giro l'angle d'la meizoun p'r aribâ a la Partiero.
La partìo ê durâ pi 'd doua oura, e lou sòlit bram d' sa patrouno, qu' sourtìo 's l'ëmparo dareire meizoun, l'avizavo qu' marëndo ero prounto, à troubà notre amîs Cazimir e soun socchou Victor gânhant per 12 a 7. Tout countent d'aguê dounà uno lëisoun a sî amîs qu' lou bacànvën sampre perché al ero foureitìe, Cazimir ven a meizoun e â trobbo la taulo d' lâ granda oucazioun. Envecce d' lâ triffa loubba coundìa ooub un poc ëd sâl, qu'â minjavo lh'aoutrî journ, sa patruno avìo fait coire un bèe bulhì qu' toutto la famillho à minjà ënsémp a un banhèt fait ooub euli, parënsëmmou e anchoùa.
Aprèe d'aguê minjà ooub boun aptit ëdcò uno bouno souppo faito ooub lî grîsin avansà la matin, queuit ooub lou breu dâ bulhì, notre Cazimir pillho lou sac dla marëndo e sort acoumpanhà da soun patroun, per anâ vers la miando quë 's trobbo a uno bouno mez-ouro 'd marcho da l' Albaréo. Sa patrouno avìo butà 'nt â sac, ënsëmp a uno stirâ 'd pan blanc, ëd cò un grô toc ëd toummo faito dâ bërgìe dâ Laouzoun e un toc ëd chicoulatto e, cozo foro d' l'ourdinari, dui persi e uno bello punhâ d'abricot ben meuir. «Fai pâ tart, qu'to neuit, tu sâ qu' ëd matin l'ê un aoutre journ», lì dì la patrouno. Ariba a la miando ed San Toumà, Cazimir, aprèe d'aguê bëgù uno flancâ d'aigo frécho a la fountano, al intro ënt â teit, dount soun patroun avìo deilià lâ trei vaccha e lou vaccou. Cant lâ vaccha soun sourtìa dâ teit, soun patroun drant e él aprèe a touchâ lâ vaccha, i' s diriggën vers lou Bôc d' l'Alo. Aribà qu' î soun a la Fountano 'd Bouviel, dount la viaso 's bifouercho (un trattou porto, aprèe uno couërto mountâ, â plan d' Laz Arâ, mentre l'aoutre porto a Coto Rouio) Cazimir pillho la vio d' Laz Arâ. Entant, sie dâ caire 'd Ruclarét quë da Pramol, soun aribbà lî jouve qu'vòlën fâ feto. Lî pramoulin an pourtà uno damijanno pléno 'd vin. Lî Martinâl (l'ê lou nom dounà ai gënt quë soun neisù ën la valaddo 'd San Martin) envecce i s' nën soun aribà ooub Freddou 'd Gedeon, lou sounandour ëd filarmoni. Freddou 'd Gedeon, aprèe d'ese ità per bien d'ann a Marsellho dount â travalhavo ooub un marchant ëd charboun, tournà â paî, al anavo a sounâ për lâ feta d' la jouvëntù. El, a qu'lî tëmp, al ero counsiderà lou pi boun sounadour d' courenta. Lou post d' la feto, l'ero uno leou manda "lou bal vèlh". A forso 'd balâ, la tëppo ero frilâ e mentre lî jouve bërgeiroun 's soun butà stà, tout a la viroun dâ bal, lî jouve e lâ fillha, vëngù dai dui caire d' la mountannho 's soun butà e balâ poccâ valsa e bien d'courenta e, ogno tant, ëdco 'd bouréa e d'ëspouzina.
Ënt un cantoun, lou rëspounsabble 'd la damijanno verso un poc ëd vin ënt un grâlét e lou fai chircoulâ tra lî dansaire qu' bévën un aprèe l'autre eisuant-se peui lâ labbra ooub la man.
La danso duro për diversa oura. Ëntant lî bërgeiroun, stuffi d' beuicâ, proupòzën d'fâ uno partìo a "boutin clavà". Parélh, i s'ëspatàrën ënt â plan (dount la s' vé ëncaro lâ trinchéa dâ camp qu'lî fansê an fait ënt â 1.600, cant î fëzìën la guero contro lî "Barbét") e, fait un pertur ën la tero, î jùën fin a neuit.
Cant lâ primma oumbra moùntën dâ plan e, bâ ën la valaddo, la s' vé lî primmî clar d' San German, notre Cazimir s'ërcodo d'soc lh'à dît sa patrouno e pillho ën courënt la vio d'Albareo suivì da sî socchou. Aribà a la miando 'd San Toumà, al ëncontro sa patrouno, qu' avìo apéno funì 'd mouze e, për fâ-li plasér, â pillho lou sëgiëlin për l'ansiero e tuti dui aribben a l'Albaréo qu' l''ê neuit. La journâ ê finio. Cazimir, countent, aprèe d'agué sinà, â vai se coûjâ, atëndënt ëdman.