Da la Val San Martin: uno storio dâ temp pasà, forsi ëncâ validdo ënqueui.

Un rei s'anuiavo sû soun trône. Soun mégge, aprèe dë calquë mëzina, a lh'à counsëlhà dë sé butâ, për calquë jouërn, la chamizo d'un om sampre countënt. Lou prim mënistre, coumandà dâ rei, é partì për sërchâ la chamizo quë dëvìo touërno pourtâ lou sourire â monarque. A pënsavo dë lo troubâ ën calquë familha riccha dâ rouaiome. Ma lh'à agù rién a fâ: aprèe dë journ e journ dë viagge, la neuit al èro sampre ooub lâ man veuida. A s'é dësidrà për la campannho; e forso fâ al à ëncountrà un bërgìe quë chantâvo e balavo dë soun mélh. Lou prim mënistre, strac ma soudisfait, dì a bërgìe dë lhi dounâ soun "talisman". A l'é ceuit cant a l'à vît quë qu' l'om, tant countënt, avìo pâ gî 'd chamiza.