Aquelo nuéch avihen aviva i pastres
li àsquios ai foulatoùns sus la coutùro
oulvro di morts, tres grimos de presuro
per àsquio, tresént fuècs countro i malastres.

Lou cours aviho mena sa litanio
de Paire e Jésu e Sancts a l'esquiapèuro
dal crest; Linòt se toucho la dournèuro,
l'enfant dedins lou sén boujo... «Oh Mario,

m'ajùdo Tu, péi pus!!... » - «Oh, la marriho
-Quelìn ié fai- de frémo!» , - e jo s'ajàro
èlo sus tèrro, barro li uéis. Es quiaro
la nuéch s'i crést, i a encaro lou Messìo.