Un viegge a Böbi lh'avìa un bèl bial
qu'atravërsava tut lou vilagge.
Diziën 'z ëstorie qu' l'era 'n ërgal
qu' nouz avìa fac' lou drii dî sërvagge.

L'aiga e la forsa avê a pourtà d' man,
l'èra 'nt î temp un gran benefisi
qu'ar campanhart e a l'artizan
sensa neun coust rëndìa servisi.

Partënt dar Paraou, arant dar Pidoun,
avìa jo fà mòoure la roue d' trèi moulin,
batte lou malh d'un fourgeiroun
tout 'n abialant gravìre e òoutin.

Peui da la Ficca arant d'èse ar Chavoun
arfournìa l'aiga pli bzounh dla mîzoun,
pli bzounh dar meinagge, për la poulisìa,
arbiaourâ la bèstie e arfreizà la lîsìa.

Mönca aribà a mîtà dar vilagge
d'aouti roudoun l'atëndiën ar pasagge
për spërme la nouze 'nt'z ënginh d'Ulìi,
për batte lou charbou pla rista di t'lìi.

Entant, proufitant dar drii dësnivèl,
fazìa 'ncâ branlâ 'na rèsia a bindèl
qu'li grò bilhoun d' malëze ou d' nouvìi
'nt un rèn èren ardot ën post e chantìi.

C'mà toumba la neuch a chambia musicca
për èse ëntounà oub la luce 'lectricca,
për rënde ounoû a la nova 'nvënsioun
qu' fai a mèn dar petrolio pr'ëscharzî la mîzoun.

Ma un bèl (ou brut?) journ, vai moù sabê c'mà,
la coze pu simple së soun coumplicà.
Bial e bialìre, ënsem d' roue e roudoun
c'mà d' velh parélh d' soqque soun finì 'n abandoun.

Sbërfiant la forsa qu'èra aquiì a pourtà d' man
un përfera mëdià-la ai Seìk musulman.
Për fa coire dui ùou, pr'îsoudâ lou tinèl,
p'r avê quiar 'nt la neuch cha arcoure a l'Enèl.

Paiâ cha e salà e sp'râ qu' Maoumét
plou mindre caprisi sare pa l'arbinét.
Ma li temp dar sërvagge, di masc e sursiì
c'mà 'z ëstorie d' nonna soun par sampe finìi.

L'ê parélh qu'à agù tèrme la lounja carìra
dla bèlla, frësca e pura bialìra.
Për përsègre la vogga dë tout soc ê naou
lh'ê finìa sout tèra, ardota a 'n caiàou.