Trouaziemo lèttro a barbou Remì d'la Valaddo.
Iè, a la baasouro, l' filh d' la Pino m'a me(n)à l'òne quë oû m'aviâ proumet la lh'a mèi dë sèi mee. L'èr'ouro, can-meme mersì; al î pròppi bèl c'mà l' velh Bouriquet e siouc sëgur quë nouz anareen dëcò d'acòrdi. E encâ pro qu'al iz aribà, pisqu'èuro siouc mèi sou(l)et c'mà din mî vèllhi temp.
Vê, la lh'a un' sëmo(n)o quë so meoû tout a chanjà. Siouc sou(l)et, vouz ee dit, e ma vitto a arpree d'en randon soun tren tranquile. Ma anin a bon ordre.
Dounco, pöt-ètre voû ze sabà jò, la Floûrino il iz anô tou prê dë Pënirol. L'iz un' chozo quë m'a pâ faet plazee, d'en prumiè; l'ee pâ fasile esubleô d'ön colbi totta lâ bellaa oura pasô a calinhô dë foro e dë dint l' lèit. Can-meme, l'ee melh parelh. Ma vitto il èro devenguò, dont-souvèllho e souvent, bieen difisilo: en efet më siouc vit perdö' mèi d'ön viegge.
Ön journ, ön colbi dë fuzièl m'a faet dreisô lî peèls d' la tèto: d'acordi, lî chasaus prennan souvent ön òmme per ön sangliè, ma eelòe, a la Sèrvo, caacön a cerchà dë m'eetendre.
L' journ aprê, aniouc amoun pel viol d' lî Sec, uno lauzo, bèllo e larjo, î choe a mî pê: së sabbou pro, l'coubèrt dâ cazèi d' lî Janés al ee velh, lâ lauza lâ sioun ecouriô, meme l' tèit al ee tout evazà; ma la lauzo il ee cèuto pròppi cant mi pasiouc, a mî pê!
L' meme journ siouc cèut d' moun eechòlo: èrou en tren de cölhî douâ sërèiza e më tròbbou pel sol. «Ön barot s'ee rout, l'eechòlo il ee vèllho», më siouc dit; ma l' barot al èro iità reisà. E l'ee pâ tout; l'aprê diinô, encâ pèis: èrou anà a lî Gran Girps per abealô moun prà e siouc finì dint la paro per la voulp; tornou avòl tou soupeà e tròbbou la pòrto dâ tèit öbèrto, la vacho quë mallho mî chols dint l'ort en meme temp quë moun bouc tiro soun dariè flà: caacön lh'aviò talhà soqquë la lhë vòe per fô soun meetiè.
Lh'ee papì vit: m' nen sòrtou for' dë mi, ma fauc pâ doû pô que tròbbou l'Enrì aboù ön bê coutèl a la man: «Aprestà-ou, dëman la toucharè a voû!». Ee pâ sabö' soqquë dire, ma ee vitte barà la pòrto dë ma meezon.
Örözëment, l' journ aprê, l'Enrì e sa Floûrino î sioûn meirà a la valô dë Pënirol. Cant z'ee sabö', ee tirà l' flà: èrou per pèrdre dâ tout la tèto, e aboù mi ma pauro Noro, can-meme quë l'Enrì al òe voulgö' fô mequè l'bölle en fazent soqquë al a faet drant dë laesô l'paî.
U(n)o sëmò(n)o aprê, ma Noro ven a mancô. Ecouta-mè ben, barbou Remì: voû duvà pâ crèire a tou soqquë bëjaguiôn lâ mariâ lenga. Mi ee pròppi ren faet per l'ajouô a mörî!
Oû l'aveen enterô diamenjo pasô; la lh'èro tou l'paî. Vou diouc pâ tout soqqu'ee dëgö' ecoûtô: la pauro il èro pancâ dint la tèro qu'ee dëgö' m'escapô. Per tut mi siouc iità sa mourt; ma l'ee pâ parelh. Mi nen poeou rien s'illho il a troubà la maniero dë s'empouaezou(n)ô! Ecouta-mè, barbou Remì, e jujà voû. Sabiouc quë la Noro èr' gourmando d' lî boulee, â countrere dë mi quë lî minjou pròppi pô. Alouro, quë fauqu-iè? Dijoo, lë matin dë bounouro, vauc a la blaccho. Cercou d'eisì e d'eelòe e nen tròbbou cattre ou sinc: bèlli e grosi, aboù la tèto roueo e d' tacchaa blancha. Lî pòrtou a la Noro, qu'aprê d' lî aguee ben argardà, î më fòe: «li sioûn pròppi bèlli: chaatant oû sabà èse ön pauc eemàbble. Sètti, l'ee lî boulee d' lî rèi!».
Mi lou counoesou pâ ben, lî boulee; ma francëment, quèlli më sembliôn pâ tro bou(n)i; ma së la Noro aviò dit qu'î pouiôn s' minjô, per mi l'èr' parelh. Perquè la countrariô?
E la nèut la pauro minjo a trippo schanco sî boulee aboù douâ triffa. Aprê sino mi vauc a l'òstou beoure ön vèire e chanjô paròllo, e cant tornou ma fènno il ee jò en tren dë tirô lâ guètta. La lh'a iità ren a lh' fô: il ee morto emouaezou(n)ô. Soon l'ee tout.
Euro èec ön pauc d'argret: siouc iità mi a lî cölhî, can-meme quë l'òe faet per lhë fâ plazee. E së pèu illho il ee morto, bê, tampì: i dëviò pâ lî minjô. Puro, chaatent, la më ven la dotto: perquè eiqu-iè troubà pròppi e mequè quèlli? Sabbou pô, ma më nen siouc pâ avizà dë l'aguee faet esprès. Toutön priouc toujourn quë l' Boun Dioù l'òe.
La fòe qu' mi siouc mèi sou(l)et coum'ön viegge: per queen vouz ee dit drant quë l'òne al ez aribà â temp just. Euro cerchou d'esubleô tou soqqu'ee pasà, e surtout lâ fènna: duvou m'arpauzô, së velh encâ vioure ön pauc. E pisqu'ee mèi ön bê Bouriquet aboù mi, esperou quë ma vitto torne a èse öirouzo per lountemp, c'mà il èro drant quë counoesèsse l' plazee quë lâ fènna poean dou(n)ô.
Escuza-mè, barbou Remì: m'avizou mequè èuro d'èse iità ön pauc lonc aboù totta maz istoria d'òni e dë fènna: puro ee dëgö' tou vouz eecrire, pisquë tout ee capità aprê la mourt dë Bouriquet.
Ve(n)à më troubô: per voû la lh'a toujourn ön bon vèire d' vin.
Quë l' Boun Dioù voû garde.
Votre
Tiènne d'amount l' Fourn