Felicin Buk, curdunnié, e Toni ël burü, menüisié, i l'èran buni amis e i l'aviàn an cuminiun ün grò difet: i l'èran tü dü dürs d'ureglia e per ës cumprenne is léjàn la parolla sla labbra.
Per ës cunsulä i faziàn de lungia partiä a damme, ma Toni, plü adret e malin, a prufitäve bèn suvent dla distrassiun ëd Felicin per ëgl sufflä dama e dametta an kantità.
E parié, Felicin, k'a l'ere pa ün goggu, a pensäve tigiun d'ës vengiä.
Pense e pense, ün matin as léve cuntent! a l'aviò trubà!
An süblent tut alègre, as anciamine ver la plassette Michellonet an passent propi sla porte ëd Toni k'a ciapuläve ün viö placar.
-Cmè? Si ëd bunimur se matin?-
-Eh, eh! Caro mio! Siuc cuntent per mas ureglia, se matin sentu!-
-Dabun? E cmè us avè fait?-
-Eh, eh! Segreto!-
-Oh, disemsù decò a mi. U sabè pru cmè l'é trist esse surd!
-No, no, poju pä, l'é ün segreto k'i m'an dunà lu sursié da Ciambuns. Poju propri pä. Segreto. L'èik prumet.-
-Ma anlure, la val pa rèn l'amicissje?-
Felicin a cumense a trantagliä e Toni as fäi curaggi.
-Anin, Felicin, vu rendu ël plasé sent vieggi!-
-E vai ben! Ke l'ane per l'amicissje, ma disè parèn a nün-.
-Itè trankile, panün a diù sabé!- e an disent parié a laisse sun travägl pausand la mans sül bancun.
-Venè plü pré, ke nün sente- e an disent parié a prèn ün martel d'écundun e agle futte üne patelle sül poze plü pré.
-Ahi! Ahi!- a brägle ël por Toni an sautend -Ahi! Ahi! Ma u siè vengü fol? Ahi! Ahi!-
-Ma cmè! us avè sentü kakarèn?-
-Altro che sentü! E cumme. Ahi! Ahi!-
-E anlure, s'us avè sentü la vo dire k'u siè pamai tan surd e pré dla garisun. L'armeddi l'é bun, ma disè pa rèn! Segreto!-
E... via!!!... drant ke l'autre agle tire aprè sa baragna.