L'agl'à üne grande cunfüsiun de gent e üne pôr fënette pressà pressà l'é ferme a la crusiére, sül bord dla viò an agacend de pughé traversë.
Ün omme, dëcò él sül bord, an viend la fënette ün pauc ambarassà, a s'aprocce d'elle tu' grassiù e abù ün bé surire agle fäi:
-Madamme, vulau ke agéju a traversä la viò?
-Oh sì, sì! U siè propi bräve perkè èic üne presse da diau!- e an disend parié al prèn per ün brä e a dessend per s'anciaminä, ma l'omme a bugge pä.
-Anlure... ke fasén? Anin?
-Plan, plan, madamme, ün pauc ëd passiense, ël semaforo a marke ël ruj. La vente atendre ël vert!
La fënette as vire ver l'omme e a laisse sun brä.
-'L sabbu dëcò mi, ma per traversä bu ël vert èic pa bëzugn de votre assistense. Mersì, mersì, bun omme!
Ël vert l'é-s-aribà e madamme, sulette, fiére e drèite, a traverse la viò.