La Bubbio, quë libbré drole, fait aposto - la së dirìo - për nouz ëstounâ e për nou laisâ cazi sënso fla, dapè dë paja bèlla, quë la nou fai joi dë leire përqué pléna dë ëncourajamënt e dë bèlla proumésa, d'aoutrâ paja ënvècce quë nou capìsën pâ bèn, quë nou sëmìllhën dura da asëptâ e quë bèn voulountìe nou vurìën laisâ pèrdre. Për exëmple, lou chapittre 24 dë S. Matéou. Ent'ei quë chapittre, Gézù Crist parlo dë la fin dë notro storio, ou dë la fin dâ mount quë sie, e ën parlant d'eiquén - cazi quë lâ soufransa dâ jouërn d'ënqueui foùsën pâ jo prou noû,... pâ jo fin a trop - a nouz anounsio d'aoutrâ nouvèlla é pì grôsâ prova, d'aoutrâ calamità, d'aoutrâ coza brutta. «Ouz aouvërée peui parlâ dë guèro é dë tapagge dë guèro,... ma l'ê pâ peui ëncaro la fin. Përqué uno nasioun së lêvërè contro un'aoutro nasioun e un rènnhe contro un aoutré rennhe: la lei aouré peui dë famino e dë tëro-tremmo ën bièn dë post; ma tout eisòn-eisì ê peui moc lou prënsippi dë la fin». La vèn cazi veuelho de bramê, dë proutëstâ, dë dire: ma alouro la cambiërê zamé, tout déou countinuâ a anâ coum l'ê sempré anà; nouz aourèn zamé un mount pì bèl é pì brâv. E bèn oui, l'ê proppi parélh. Për quë lâ coza pouguésën cambia e quë nou poughésën viure ënt'un mount pi bèl e pi brâv, dount tuti van d'acordi e la lei à papì dë guèra, ëntërìo quë lh'om, lour, cambiésën, e ënvècce lh'om î soun sampre lî méme, forsi pi evolù ënqueui, pi ric, pi ëstruì, ma sampre lî méme, ooub lou méme queur, un queur quë ërfuzo d'eicoûtâ lou Boun-Diu. Tan quë la sërê parélh, tan quë lh'om countinuëren a fâ coum ilh an sampre fait: a virâ la eipalla â Boun-Diou e a erfuzâ dë l'eicoûtâ e dê l'oubeî, la nën po quë lei èse dë guèra. L'ê uno coustatasioun tristo, ma vê; la sërìo de fol dire quë l'ê pâ vê e countinuâ a anâ anànt sënso lou Boun-Diou, ën pënsant quë l'ê nouzaoutri, lh'om, quë coustruisërèn peui un mount naou, pi bèl e pi brâv. La lei à tant dë tëmp quë lh'om dìen dë travalhâ për ün mount pi bèl e pi brâv, e nou san tuti cal soun lî rëzultà. Lî rëzultà soun - aprê lâ frèccha e lî fuzilh dî primmi temp - lî canoun, lî car armà, lâ boumba dë toutto calità, lî gas asfisiant; l'ê la primmo e peui la sëgoundo guèro moundialo, e dëman la pourìo èse la tèrso ou la couarto, ou la guèro univërsalo ou la guèro ëntërplanetario. L'ê parélh e la nën po que èse
parélh, përqué sënso lou Boun-Diou l'ê pâ pousibble coustruî un mount naou e la po pâ lei èse unò véro justisio e uno véro pâs.
Souvënoummo-noû dë tout eison e ënvècce dë nou plannhe, ënvècce dë dire: ma përqué? ma coum la vai-lò? eicoûtoummo l'avërtisamënt (qu'ê ën méme tëmp uno prouméso) dë Gézù: «Qui oourê peui soutëngù fin a la fin, qui oourê peui gardà la fouà sërê peui salvà». E a nouz ajuâ a butâ ën praticco eiqu't avërtisamënt, souvenoummo-sé dëcò sampre dë la bouno nouvèllo quë la Bubbio anounsio (përqué la lei à uno bouno novèllo) ch'ê eiquëtto: lou mount, notre mount, dount la së parlo dë guèro é la së fai la guèro, lou Boun-Diou a lh'à voulgù bèn, e ënsëmp â mount al à voulgù bèn a l'om; a lour à tant voulgù bèn a tutî dui quë al â vëngù fin a lour, quë a s'ê fait om coum lour, peui al ê mort e al'ê ërsusità për lour e a lour à pourtà la prouméso, ansi l'asuranso d'un mount naou, coumpletamënt ërnouvëlà, dount la së parlo pâ peu pi dë guèro e la së fai pâ peui pi la guèro.
Nouz an dît quë ëntërìo quë lh'om cambiésën. E bèn l'ê proppi soc vôl fâ lou Boun-Diou ën soun amour për noû. «Ou sè mî amîs si ou fëzè lâ coza quë vou coumandou. Diou pâ dë vouzautri quë sè de sërvitour. Vouz ai noumà mî amîs, përqué vouz ai fait counouise toutta lâ coza quë ai oouvì da moun Païre», nou dì Gézù. E ënt'uno dë lâ lëttra dâ Nouvel Tëstamënt l'ê dît: «Al à pâ ounto de lî noumâ sî fraire». Nou soun sî fraire e së nou sou sî fraire, lou jouërn déou dëcò vënî ënt'a câl lh'om saourèn peui d'èse fraire e saourèn vìoure ëntër lour coum dë fraire e se voulguê bèn coum dë fraire, dë vérî fraire (përqué la lei à dëcò dë fraire quë së sëntën pâ gaire fraire e së volën pâ gaire bèn). E l'ê p'r eiquèn quë Gézù dì ëncaro: «Beuicà vê dë pâ vouz eipouvantâ».
Eipouvantoummo-sé pâ; serchummo pitost dë fâ tout notre pousibble përqué véne vitte lou jouërn proumëtù ënt'â cal tuti saourèn peui s'ërcounouise é vioure ënsëmp coum dë fraire. Serchummo dë fâ eison ën vivënt notro fouà e ën fëzënt counouise a lh'om - ooub notrâ parolla, ma surtout ooub notro vitto toutto - l'amour quë lou Boun-Diou à agù e à ëncâ për lou mount é për tuti lh'om quë soun ënt'â mount. A tuti lou Boun-Diou vôl fâ saoupê quë î soun sî amîs e fruire lh'un dë lh'aoutri.