Madléne a teniò tigiun üne butte ëd vin kinà an mèisun per sa cumàira k'i l'anävan la trubä. Ma èure la butte a l'ère vèude.
-Giüsèp, per plazé, an surtent, passè a "La Rose" e prenè üne butte ëd vin kinà, ma ëm racumando, cmè issette!
-Bèn vuluntié, Madléne.
Félicine de "La Rose" a l'ère ün pauc surde e Giüsép bèn suvent a la fasiò anrabiä.
-Bungiurn, Félicine, um dunè üne butte ëd vin kinà?
-Tutsüitte, Giüsep!
-Ma cmè issette!
-Itè trankile, cmè issette!-
-Ma propi cmè issette- e agle dune la butte vèude- Argardèla ben, propi cmè issette, antandü?
-Ma uì, ma uì, propi cmè issette?
-Sì, propi cmè issette!... Parlu arabo o u siè andürmiò?
-Bèn, passè d'issi dé minütta, ke l'aprestu.
E antr'elle: -Te dunu mi l'arabo e l'andürmiò!
Apré dé minütta, la butte bèn anlüpä din la gazette, l'é sül bancun.
-Tenè, e... fasè atensiun a pa la rumpre!
Ma apré d'autra dé minütta, Giüsèp a l'é turne iki a "La Rose".
-Félicine, ma fenne a m'à ciargià ëd miséra e a m'à fàit cure bu l'armäs! La butte k'u m'avè dunà l'ère vèude!
-Ke vulàu, Giüsèp, u m'avè dit lu mile vieggi k'u la vulià propi cmè ikelle k'u m'avè purtà, propi cmè ikelle! E anlure?
Giüsèp a capì l'antifuna, a dì pamai rèn; a l'agacce la butte pléne e a cumprèn ke abù la fenna l'a gle väi bé dèut.