Ël vin blanc agle plajò propi a barbu Flicci da Ciamps e suvent, la diamenge, dande Luise i laissäve ke sun omme a s'argalesse tu' sulét a tèit bu ün kartin sla taule e la tabakiére ëd bés a la man.
Ma ün viegge, surtent da vêpre, barbu Flicci a viò ün bé pan blanc an vidrine da panetié e agle vèn vögle d'ün bucunét. E parié as n'an vèn a Ciamps bu üne mikette dins üne pocce e ël kartin de cutümme din l'autre.
La fäi freit e a l'à presse de s'artirà a tèit.
Trankilment, planot planot, as bütte a tàule per mingiä su pan fréc' e biure ël vin blanc.
-Ah! La s'îte giò bèn a ciaut!-
La vaccia, trankila decò ella, i l'argàrdan an rügnent.
Ma ecco ke üne nosse de pan i cèi din l'éküele da vin: barbu Flicci a la prèn bu lu dé e a la minge.
-Toh! L'é bun... propi bun... e cumme!-
La vai finì ke la mikette, nosse apré nosse, i ciücce tu' le vin blanc e barbu Flicci a l'é sudisfait cmè l'é mai îtà.
-Us avén mingià. Éure büvén!-
Ma le vin agl'ì pamai.
-Ah! cukin d'ün pan... te m'à begü tu' moun vin!-
Ke fä? A s' ausse per surtì.
-Dunt' anàu Flicci?- i dì dande Luise k'al viò s'anciaminä a la viéle.
-Vauk am prenne ël cartin de blanc cmè de cutümme!
-Ma s'u l'avè giò pré e begü tutèure!-
-Mi? L'èik padrèit tatà, Ikél k'us avè vît vu a l'é-s-él k'a l'à begü...ike cukin d'ün pan blanc! Èure n'an büvu ün mi, cmè de cutümme, no?-
E, convencü, as n'an väi a Fenêtrella. Dande Luise, ün pauk mens cunvenkiò, i supatte la tète e i sap pä ke repundre.