Castagne'd nostr Piemônt,fruta sincera,
nassùe ai pé dij mônt e ant le valà,
ai Sant e a San Martin,caôde e brôvà,
n'arlegrô'1 cheur anssema al neuv barbera.

E mi,quandi che ij vëddô ant 'na giôjera
o 's 'na s-ciônfëtta,bele e brusatà....
am tôrna an ment ël temp côma ch'a l'era,
côn 'na gran goi ant ël me cheur masnà;

na goi,faita d'arcord e storie vere
ch'an jë côntava sempre nona granda
a randa al feu 'nt le seire 'd le piôvere.

E nôi, masnà,tra 'n rije e 'na castagna
scôtavô li 'mbajà l'istëssa landa
fin che la seugn a ne vnisìa cômpagna.

E adess,j'é ancôr n'arcord sì drinta al cheur:
le storie 'd nona e 'n fërvain 'd bôneur.