Enti in rete L.482/99   

Zona B - Ricetto

Vicolo Carrobbio

Ël Caroubi

FEDARTE: itinerari tra fede & arte

Vicolo Carrobbio
italiano

E’ la caratteristica strada detta del “Carrubium” che era all’interno del “castrum”, la zona fortificata del paese. Percorrendo l’angusto vicolo, che porta nel Ricetto, la zona più antica del Paese, è possibile ancora vedere i resti della cinta muraria del castrum.

Il vicolo inoltre conserva anche il “calatà”, la tradizionale pavimentazione con cui un tempo erano ricoperte le strade del concentrico. Negli anni più remoti della storia di Peveragno gli abitanti erano costretti a prestazioni obbligatorie per la manutenzione delle strade. Ancora a metà dell’Ottocento i fondi per finanziare i lavori stradali erano riscossi attraverso le “Comandate”, tasse pagate dai cittadini, che sostitutivano la prestazione manuale e che erano pagate in base ai loro redditi.

I verbali del Consiglio comunale conservati nell’Archivio Storico documentano che verso la metà del Settecento, per la prima volta, si deliberò di ottemperare alla manutenzione dell’acciottolato delle varie contrade: sembra che la sabbia utilizzata dovesse provenire dal torrente Josina, perchè meno terrosa ed i ciottoli dal torrente Colla.

occitan

Ël caroubi a l’é la via qu’a l’era ëndinta al “castrum”, ël post ët Pouranh sarà dal muraie.

Ën calant për la via, qu’a va a sœrte propi ëtnènt a la crouzâ, ënt ël post pi vei dël paìs, a l’é pousibou vegue ëncoû ël muraie veie ët la fourtificasioun.

La via a l’a ël calatà vei, la pavimentasioun tradisiounal ën pera que ën tamp a couatava ël ruè dël paìs.

Na vota la jant ët Pouranh a l’era foursâ a travaiâ për da na man a tene a post ël vie.

Ëncoû ënt la metà ët l’œtsant i sold për i travai për mantene ël vie a l’erou paguè coun ët taie chamê ël Comandate calculê ës lo qu’a vanhava la jant que parèi a pagava al post ët travaiâ.

I vèrbai dël counsèi ët la coumuna, qu’a soun vardè ënt l’arquivi ëstoric, a prœvou que ënt la metà dël sètsant, për la prima vota, la coumuna a l’a fèt aranjâ ël calatà dël countrè: ësmìa que la sabia doourâ a feise piâ da iosna, përquè a l’avìa menou ët tèra, e ël pere da la cola.