E cuntünüàm a sërcàa dë valurisàa, sciüe cupërtine da Vastéra, i custümi da Tèra Brigasca. Stë nümëru e 'r dëdicàma àa Valada dë r'Argëntina, ën mustrendëvé in' ënteresantiscima futugrafìa dë sti ani ëndund in po' véiru di Raudée o di V ërdëgiaschi (facirmént ina famiglia).
Sta futugrafìa, chë la é già parësciüa sciün libru ch'ër së ciama "La fotografia ligure dell' Ottocento" e chë l'é avü scrìitë da G. Marcenaro, a Gènua, dë r'Utantequatrë, la é avüa faita da 'n futografu sanrëmaschë, Pietro Guidi, chë l'èra arivà a Sanrému 'n lë 1885 e chë l'èra avü përmià parigli viagi e l'èra vëgnü famùusë përché l'avìa fait ina racolta dë 160 futugrafìe dë ciante.
A futugrafìa ch'e pé véiru sciüa cupërtina la fa part d'ina serie dë futugrafìe cun de gènte vëstìe cum' araùra e chë li e fagin pr'arëspondu àa richièsta di furésti chë pasàvu e chë le han avü dëché furtüna përché le dunavu in'idéa rumantica dë r'Itallia. A manéra chë li sun mìsi sti Brigaschi, a posa stüdiàa e de autre cùuse (ër prat da düi sordi e a paréta për lëvàa a crèma dë sciür lait chë l'ha araman ër ciü véglië e 'r bidun ch'ër li s'arumba cun in bras) le dìizu për loc l'é ch'a futugrafìa é avüa faita, ma le fan fìe 'n manéra ch'in pöscë 'r dì d'ëncöi véiru bèn cumë li së vëstin i Raudée o i Vërdëgiaschi araùra. A fémëna, cur fantét 'n fauda, l'ha a camìizë cun ëncòlë 'r gipùn cui rüsci, in gipùn dë cutun cun di pëcin dësigni cun due bande dë stofa ruscia dae parte, ligae cun di ligami dë tërsun; l'ha ine faude tüte d'in curùu e 'n fudìi. Sciüa tèsta l'ha 'r vëlü, ina striscia dë vëlü néirë ch'ër li fa 'r virë da tèsta, bèn ën vista sut' ër mëndìglië ligà sut'ër mëntun. ër pëciun chë l'ha 'n fàuda, sèns'autr' ina fantéta, l'ha 'ncòlë ina rubéta da pröpia stofa dër gipùn dë sa mai e sciüa tèsta l'ha ina pëcina scùfia.
Ma a futugrafìa la é dëché 'nteresanta për la rùuba di tréi omu, specialmént për loc i omu li han sciüa tèsta.
Tüti tréi li han a camìizë dë téra gianca e 'ncòl ina maglia gianca dë lana dë féa paràa, pëntrà chë la fùsë ciü arsistènta, cum'e càuse ch'in po' bèn véiru 'n le gambe dër ciü véglië. E braghe le sun dë stamégna, a stofa chë li fagin ën li paìisi da Tèra Brigasca, dë lana néira dë féa e dë càvënë, paràa, e le sun ligàe sut'ër ginùglië cun dër tërsun. Düi dë sti tréi omu li portu ina piturina sènsa mànëghe e cun di bëtun.
A cousa ciü 'nteresanta però l'é loc li portu sciüa tèsta sti tréi omu: ër ciü véglië porta in capèe dë pànë bèe aut guarnì cun in nastrë cun ina bèla fibia. I autri düi, ënvèce, li han sciüa tèsta a bréta. sta bréta, tüt'i végli a s'argordu e in a véir ëntë tüt'e fëgüre di custümi brigaschi cumë quéla chë l'ha 'r ciü giùvu di tréi: la é faita cum'ina causa, mégia ruscia e mégia néira, e li a së mëtin arüelàa cun ër néir drint e rë ruscë dë fora.
R'omë ch'é dréitë, 'nvèce, l'ha sciüa tèsta in'autra bréta, tüta néira e chë la pëndana sciü na part. Ën li péi, tant a fémëna cumë r'omë ciü véglië, li han i grüli, chë li sun di scarpun dë tumaira cun e sore céne dë broche.