Apré la mèisun, las diù battre le blà e Pierutin l'é a la grange per aprestä l'iére

plene de pertü e de filèura: a ciäve duà pos ke da sent ans i l'an supurtà lu kolbi da flél e le ruggi dla ratta, e n'an prèn üne kuble de nàua. Bu le martél e la taccia a travagle de cor.

   Ma essent ke la pos i sun düra kmè le fère e le martél plütot malmagnà, la taccia is plàntan pagàire fasilment. Pierutin a bruntule tut sulét e Pinot, an passent d'iläi, al sent e agle fäi:

-K'avau, Piérutin! Kakarèn ke väi pä? -

-Propi parié.....kakarèn ke väi pä. La taccia k'i vòlan pä se plantä! -

   E Pinot, farsör e tigiun prest a rire sla mizéra: - Fazè vé. Ma per forse, Piérutin, uz avè la taccia bu la punce dl'aut kaire! -

-Drollu!...la sarè pru parié. Mersì, Pinot, venè k'u büvén ün viegge -

A l'aviò la butte e la täse sül plancié. - Ma....a momenti....Pinot, siau gaucin?-

-Mi no! -

-E anloure u pujè pä biure, la täse i lìà le mäni gauce, mentre vu u sié drèit! U pujè pä la tenì!Domagge!-

-Domagge per dabun, ma faciau pä, Piérutin! Brugliénse pä per si pauk. Laissè perdre, l'èik dit per rire. Ma èure, vu k'u siè plü furp ke mi, prenè üne d'ikla taccia e anè da madamme Bumpard k'iv n'an dune ün demèi  kilò dla mème lungiur, ma bu la punce dl'aut kaire -

   Pinot a dì pamai rèn.

-E apré u büvén- a finì Piérutin, e agle plakke üne patelle de diau slaz épäla, an rient kmé ün fol.