Ent'aquisti sero do bello luno nousiauti anén viàr. I nous setén dentourn di viéi o i fén cuentàr. Lour i nous cuénten d'i masche e dal sarvan,  que istavo al Jacarìn, ente na barmo que uro i dìen bèn "La barmo dal Sarvàn", I'èro decò i faiéte pichoutine, que lou sero, al calàr de i ' oumbre,  i fasìen na loungo coumpagnìo chapuéi di mourrét e apres i despareicìen e degùn i vehì pus. Ma i pus porque 'ero i masche, de freme que i fasìen dar mal e de pòu à la gent. Uno, bèn porco, istavo ai Poulìn e i disìen "la Trotoulo". Na vinco n'ome al devìo anàr en merque à Carài. Es parti de caso de nuéch e, quouro es aruba chabal, ent'i quistagnìe, a vist ent al mes de la vìo na grosso coso nièro. Alouro i fai: "Me doùnes la vìo?" Acò iqui a pa bouja. L'ome alouro i'a douna na palouca. Subit s'es fach na grosso grosso ramadanièro chabal dal coumbal e quiel a pu vist de ren ente la vio.